Als je iets niet wilt, niet doen!

Kijk, je bent een tekkel of je bent het niet natuurlijk. Maar laten we eerlijk zijn, hebben we niet allemaal een beetje tekkeliaans in ons? Zo was mijn vrouwtje vaak verteld dat ze zo eigenwijs was. Begreep ze niks van, maar ze was wel erg opgelucht toen ze mij kreeg. Er zijn klaarblijkelijk verschillende gradaties van eigenwijs en dat is niet voor niks. Ik blijf er stellig bij dat eigenwijs zijn een prima eigenschap is. Zo hield ik er niet van om hetzelfde stukje heen-en-weer te moeten lopen. Maakten we er een rondje van, dan vond ik het al aangenamer. Behalve natuurlijk wanneer het vrouwtje dan bedacht dat we opeens 2 rondjes zouden gaan doen. Wat een absurd en totaal nutteloos idee. Je moet weten dat ik mijn vrouwtje ontzettend lief had, ik adoreerde haar. Maar op dit soort momenten moest ik mijn pootjes stijf houden. En dat deed ik dus ook. Ik weigerde verder ook nog maar 1 stap te verzetten.

Of als het regende. Mensen moeten blijkbaar eerst buiten zijn om te contstateren dat het regent. Wij honden weten dat al lang. Liggend en snurkend in onze mandjes is de lucht van de regen al tot ons gekomen en zodoende draaien wij ons lekker nog een keertje om. Poepen en plassen wordt soms echt heel erg overgewaardeerd. Dus meestal als het regende, dan weigerde ik op te staan. Behalve dan de keren dat ik wel zin had in regen, want die dagen bestaan er ook. Maar goed, je bent een tekkel of je bent het niet, nietwaar?!  Mijn tekkeliaanse advies voor jou: Als je iets echt niet wilt, doe het niet! Alles komt op z’n pootjes terecht. (en mocht je dan toch op je rug landen, krabbel dan gewoon weer met geheven hoofd omhoog. Dat is mij ook meer dan eens overkomen).